Lifecoach Martha Wieling – Veerkracht

Lifecoach Martha Wieling – Veerkracht

Hier vertel ik hoe mijn gezin geraakt werd door kanker en hoe ik hier, als partner van een kankerpatiënt , mee omging. Op mijn eigen nuchtere wijze vertel ik mijn ervaringen.

 

 

 

Veerkracht
Hoe beweeg je mee zonder dat je knapt? Hoe ga je om met het feit dat je de ene dag nog perspectief hebt en de andere dag je wereld instort? Dat je nieuws krijgt dat onmogelijk is, zeker ook als dit goed nieuws is. Om een paar maanden later weer slecht nieuws te krijgen.

Ook goed nieuws moet je verwerken
Dat je ook goed nieuws moet verwerken ben ik achter gekomen. Dat je dan niet ineens heel blij kan zijn voelt raar. Maar dat is niet raar, alle hoop op een iets langer leven was weg en nu…gloort er weer licht door die donkere bewolking. Het duurt wel even voordat dat werkelijk doordringt.

Veerkracht, ik had er wel een behoorlijke portie van nodig. Gelukkig bezit ik die van nature heb ik ontdekt. En eigenlijk ontdekken veel mensen dat als ze in een heftige situatie terechtkomen. Dat ze veel aan kunnen, meer dan ze hadden kunnen bedenken.

Maar wat als het veertje dreigt te knappen?

Leven met ernstige ziekte in je gezin kost veel energie. Alle afspraken,het verzorgen , de zorgen, angst en verdriet eisen hun tol. Vermoeidheid slaat al snel toe maar doorgaan is wat je doet. Het belangrijkste is dat je goed voor jezelf blijft zorgen, zeker als zo`n periode lang duurt. En dat is nou net vaak datgene wat erbij blijft als je partner ernstig ziek wordt. Hoe doe je dat dan, goed voor jezelf zorgen?

Batterij opladen
Vraag je af waar jij energie van krijgt. Kom je daar nog aan toe of heb je dat al heel lang niet gedaan? Plan elke week een moment of meer in de agenda en pak dan die yoga mat uit de kast, trek je wandelschoenen aan en ga een blokje om. Plof op de bank en kijk een aflevering van die serie waar je zo vrolijk van wordt. Ga sporten of lekker uit je dak met muziek.  Wat het ook is, probeer er bewust tijd voor vrij te maken. Ook al is het maar een kwartiertje per dag, dat kwartiertje doe jij wat jij wilt. En mocht er onverhoopt echt iets dringends tussenkomen dan staat het volgende de dag of week weer in de agenda.

En pak een keer per week een ochtend of middag waarin je helemaal zelf bepaalt wat je doet. Ook dit kun je, als je weet dat het er toch niet van komt, heel bewust inplannen.

Niet alleen maar doen…
Maar naast het doen is het nog belangrijker om je af te vragen wat het je oplevert. Om te voelen wat het met je doet als je datgene doet waar je energie van krijgt. Merk je verschil?

Schuldgevoel
Regelmatig kom ik het tegen dat men zich schuldig voelt als men iets voor zichzelf of zonder de zieke partner doet. Herken je dat bij jezelf? Misschien kun je eens bij jezelf nagaan wat er gebeurt als jij instort. En zeg tegen jezelf dat je tijd voor jezelf mag nemen. Dat je het verdient en nodig hebt om het vol te kunnen houden.

Misschien denk je nu: , ‘’ ja, maar als ik dat in de agenda zet is de spontaniteit weg”. Dan moet het en dan werkt het vast niet. Maar juist die kleine momentjes voor jezelf blijven erbij en verdwijnen in de waan van alle zorg. Vraag jezelf elke keer af wat het  momentje voor jezelf heeft opgeleverd …is dat even ontspanning, meer energie of een lekkere lachbui. Hoe voelt je lijf aan, heb je minder spanning in je schouders? Voel je je energieker en wordt je vrolijker? Wedden dat je de volgende keer dat momentje weer pakt omdat je dat goede gevoel wel weer wil ervaren.

En dan heb je over een tijdje die agenda niet meer nodig want dan voel je dat tijd nemen voor jezelf je de veerkracht oplevert die je nodig hebt om het leven naast kanker vol te kunnen houden.

 

Geef een reactie

plaats een reactie